Banner

Etappe 4, Als Een Speer Door De Duinen

Het duurde even voordat Hans Vogels zijn ritme had gevonden in de vierde etappe van de Dakar 2015. Maar toen hij het eenmaal te pakken had, ging Vogels als een speer. De achttiende plaats was de beloning, maar die vond hij niet eens het belangrijkste. “Dat het rijden zo goed ging, vind ik veel belangrijker. Dat komen de resultaten vanzelf.”

De dag begon al heel vroeg voor de motorrijders. Vogels had zich goed voorbereid op de 600 kilometer lange liaison de Andes over. “Ik was zo goed aangekleed dat het wat mij betreft kon gaan sneeuwen. Ik had me voorgenomen om in één ruk door te rijden. Niet stoppen onderweg voor koffie en een broodje, maar rechtstreeks naar de start van de proef. Het was een prachtige rit. Vorig jaar reden we in de regen de Andes over, maar nu in de stralende zon. Het is niet uit te leggen hoe mooi het is daar. Ik heb zitten genieten.”

Bij aankomst aan de Chileense kant had Vogels anderhalf uur over voor hij aan de special moest beginnen. Die tijd benutte hij om bij te komen van de hoogte en de ijle lucht. “Ik was niet ziek of zo, maar je word wel flauw van die ijle lucht. Ik heb goed gegeten en gedronken en een paar flinke halen genomen van het flesje zuurstof dat ik bij me had.”

Om de motorrijders vlot ‘weg te werken’ werd er twee aan twee gestart. Vogels vertrok samen met Olivier Pain, de nummer 3 van het algemeen klassement van vorig jaar. “Dat was helemaal niks. Pain trok er meteen tussenuit aan de buitenkant en zette mij vol in het stof. Ik kon niet goed navigeren, het sloeg nergens op. Het liep totaal niet. Het was een snel stuk aan het begin, met veel stof. Bloedlink. Er zijn er ook een paar flink gecrasht. Ik heb Sunderland gezien, en Israel. Die mannen gingen er vol op. Dat durfde ik niet, daar voelde ik me niet goed genoeg voor.”

Pas bij de tankstop op 187 kilometer, net voor de duinen, had Vogels het goede gevoel weer terug. Vanaf dat moment ging het als een tierelier. “Ik reed de duinen in en zei tegen mezelf: Goed opletten nu! Ik heb mijn best gedaan om zo netjes mogelijk te navigeren. Het ging zo fijn. Op een gegeven moment haalde ik zelfs Pain weer in. Op snelheid langs de nummer 3 van vorig jaar, op een fabrieksmachine! Dat was wel even kicken.”

Met de achttiende plaats was Vogels uiteraard blij. Met de 22ste plaats in het klassement ook. “Maar blijer ben ik met het rijden, dat dat zo goed gaat. Ik ben hartstikke fit, het team draait goed, de nieuwe KTM is echt een enorme verbetering – wat een fijne motor. Als dat allemaal klopt, komen de resultaten vanzelf.”